เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 81: คุณชายใหญ่ตระกูลจ้าวโดนยกยอจนไปไม่เป็น กับคำถามว่า “เคยได้ยินชื่อไหม”
เฉินจื่ออ๋างถือเบียร์ที่มีฟองขาวอยู่เกินครึ่งแก้ว
แก้มของเขาเริ่มแดงระเรื่ออย่างเห็นได้ชัด
แววตาสว่างกว่าตอนเพิ่งเข้ามาอย่างเห็นได้ชัด แม้แต่น้ำเสียงก็ดังขึ้นโดยไม่รู้ตัว ทั้งที่รู้ว่าหานตงปากพล่อย คุยโวเกินจริงไปมาก แต่เขากลับรู้สึกสบายใจสุด ๆ
“ตงจื่อ พอได้แล้วน่า เลิกโม้เถอะ”
เฉินจื่ออ๋างโบกมือพลางพูดถ่อมตัวตามมารยาท
แต่ท่านั่งของเขากลับผ่อนคลาย เอนตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย ความปลื้มใจที่มีคนยกยอจนแทบลอยขึ้นฟ้าปิดไม่มิด ดูได้จากมุมปากที่ยกขึ้นกลั้นไม่อยู่
ลู่เต๋อเสาเป็นคนรู้เชิงบนโต๊ะเหล้าอย่างแท้จริง พอเห็นท่าทีแบบนี้ก็รีบยกแก้วร่วมวงทันที
“คุณชายเฉินถ่อมตัวจริง ๆ มา ผมขอดื่มให้คุณชายเฉินสักแก้ว ต่อไปในเมืองเจียงเฉิงนี้ ร้านเล็ก ๆ ของผมคงต้องพึ่งคุณช่วยดูแลแล้ว”
พอได้ยินคำเรียก “คุณชายเฉิน” ที่ฟังแล้วชื่นใจ เฉินจื่ออ๋างก็รู้สึกสบายไปทั้งตัว เขายกแก้วชนกับลู่เต๋อเสา ก่อนเงยหน้าดื่มรวดเดียวไปครึ่งแก้วอย่างองอาจ