กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 74: คำว่า “หลานชายคนโต” กับบาดแผลในใจของหานตง
ทันทีที่สายตาหานตงตกลงบนหน้าจอ
ชายร่างใหญ่จากภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีนที่เมื่อครู่ยังโหวกเหวกโวยวาย บอกว่าจะกินวัวทั้งตัวให้หมด พลันดูราวกับถูกใครดึงกระดูกสันหลังออกไปทั้งแถบ
ความคึกคักบนใบหน้าที่บอกว่า “ออกไปกินเนื้อย่างเสียบไม้ทีไร ฉันดื่มเก่งที่สุด” มลายหายไปในพริบตา
เขากลืนน้ำลาย
แม้แต่ไหล่ก็ยังห่อลงอย่างไม่รู้ตัว
หานตงถือโทรศัพท์ ขยับถอยไปชิดประตูอย่างระแวดระวัง ราวกับกำลังหลบกัมมันตรังสีอันตราย ท่าทางแบบนี้ไม่เข้ากับร่างใหญ่โตของเขาเอาเสียเลย
เขากดปุ่มรับสาย
เสียงทุ้มดังราวกับซับวูฟเฟอร์ที่ปกติใช้ตะโกน หดเหลือเพียงเสียงสั่นแผ่วเบา
“น้าครับ...”