บทที่ 73: ความสุขของผู้ชายกับสายโทรศัพท์ของหานตง

บทที่ 73: ความสุขของผู้ชายกับสายโทรศัพท์ของหานตง

แสงอาทิตย์ยามเย็นทอดผ่านลูกกรงกันขโมยตรงระเบียง จนพื้นกระเบื้องของหอพักชายอาคาร 5 มหาวิทยาลัยเจียงเฉิงเป็นสีทองอบอุ่น

ตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไป นักศึกษาใหม่ปีหนึ่งกลุ่มนี้ก็จะบอกลาช่วงปรับตัวอย่างเป็นทางการ แล้วเข้าสู่ตารางเรียนตามปกติ

ในห้องพัก 504 อบอวลไปด้วยบรรยากาศสบายๆ ผ่อนคลายที่หาได้ไม่บ่อยนัก

เฉินจื่ออ๋างเอนหลังพิงเก้าอี้เกมมิง ก้มหน้าไถโทรศัพท์ไปเรื่อยๆ อย่างไม่ใส่ใจ

จ้าวอี้ฝานนั่งอยู่หน้าโต๊ะหนังสือ บนโต๊ะเปิดค้างไว้ด้วยนิยายเล่มหนาที่เขียนเป็นภาษาอังกฤษทั้งเล่ม แต่ตอนนี้เขาไม่ได้อ่าน กลับเหม่อมองแสงสนธยานอกหน้าต่าง

ลู่ชวนถือแก้วน้ำอุ่นที่เพิ่งรินเสร็จ ยืนดื่มอยู่ข้างเก้าอี้

หานตงเพิ่งอาบน้ำเสร็จและเดินออกมาจากห้องน้ำ มีผ้าขนหนูพาดคอ เปลือยท่อนบน กลิ่นน้ำหอมสังเคราะห์ราคาถูกจากสบู่อาบน้ำฟุ้งติดตัว

เขาใช้ผ้าขนหนูเช็ดผมลวกๆ พลางเดินไปกลางห้องพัก

“พวกนาย”