บทที่ 51: คำว่า “เด็กคนนี้ไม่ธรรมดา” กับเสียงน้ำกระเซ็นในห้องส่วนตัว

บทที่ 51: คำว่า “เด็กคนนี้ไม่ธรรมดา” กับเสียงน้ำกระเซ็นในห้องส่วนตัว

“คนนี้คือ ลู่ชวนจากเมืองหลวงที่คุณเคยโทรมาเล่าให้ฟังใช่ไหม?”

อธิการบดีเฉินกดเสียงลงต่ำ

แม้จะเป็นคำถามสั้น ๆ แต่น้ำหนักของมันกลับกดทับลงมาจากมุมมองของผู้มีอำนาจ

ความน่ากลัวของน้ำหนักเช่นนี้ไม่ได้อยู่ที่น้ำเสียงของอธิการบดีเฉินเข้มงวดแค่ไหน แต่อยู่ที่ข้อเท็จจริงบางอย่างซึ่งซ่อนอยู่ใต้ผิวน้ำ

ลู่ชวนยังเดินจนคุ้นกับประตูมหาวิทยาลัยเจียงเฉิงไม่ครบทุกทางด้วยซ้ำ แถมยังไม่ได้เข้าเรียนวิชาเฉพาะทางสักคาบ

แต่ป้ายกำกับลึกลับอย่าง “มาจากเมืองหลวง” กลับถูกส่งต่ออย่างเงียบ ๆ ผ่านคำพูดของคนใหญ่คนโตระดับฟางจื้อหย่วน จนเข้าไปอยู่ในวงรับรู้ของคนกลุ่มเล็ก ๆ ที่อยู่บนจุดสูงสุดของเมืองเจียงเฉิงแล้ว

นี่คือความแตกต่างที่ชวนให้รู้สึกเหลือเชื่อ แต่กลับเป็นความจริงอย่างยิ่ง

ทั้งที่ลู่ชวนไม่ได้ทำอะไรด้วยตัวเองเลย

เขาไม่เคยยื่นนามบัตรปั๊มทองให้ใครไปทั่ว ไม่เคยคุยโวว่ารู้จักใครในงานเลี้ยง และยิ่งไม่เคยอาศัยชื่อครอบครัวไหนไปวางอำนาจหลอกคน