บทที่ 49: คำทักทายจากฟางจื้อหย่วนกับบัตรสมาชิกเพชร

บทที่ 49: คำทักทายจากฟางจื้อหย่วนกับบัตรสมาชิกเพชร

ความอ่อนเพลียหลังจากกินอิ่มดื่มเต็มที่ค่อยๆ แผ่ซ่านไปทั่วตัวเพื่อนร่วมห้องทั้งสี่คนในห้องพัก 504 ท่ามกลางลมเย็นสบายจากเครื่องปรับอากาศในทางเดิน

หานตงเดินนำอยู่ข้างหน้า มือหนึ่งลูบท้องกลมป่อง ปากก็ยังฮึมฮัมพลางนึกถึงวากิวหลายจานที่เพิ่งกินไป เนื้อนุ่มจนแทบละลายในปาก

ลู่ชวนเดินตามหลังมาเพียงครึ่งก้าว

สายตาของลู่ชวนลอดผ่านฉากไม้ระแนงที่เปิดแง้มอยู่ริมทางเดิน ไปหยุดที่ห้องชากลางสวนแบบเปิดโล่งซึ่งอยู่ไม่ไกล

คนที่กำลังโบกมือให้เขานั่งอยู่หน้าโต๊ะชา

พอจำอีกฝ่ายได้ ฝีเท้าของลู่ชวนก็ช้าลงอย่างเป็นธรรมชาติ

“พวกนายกลับไปห้องส่วนตัวก่อนเลย”

ลู่ชวนหยุดเดิน หันไปมองเพื่อนทั้งสามคนข้างหน้า น้ำเสียงสบายๆ

“ฉันเจอคนรู้จัก ขอไปทักทายหน่อย”