กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 31: คำสัญญาของปอร์เช่ 718 กับคุณหนูจากตระกูลมหาเศรษฐีระดับแนวหน้าของกวางตุ้ง
ยามเย็นในมหาวิทยาลัยเจียงเฉิง อากาศยังคงอุ่นระอุจากแดดจัดตลอดทั้งวัน
ในห้องพัก 504 อาคารหอพักชาย 5 มีกลิ่นเปรี้ยวฉุนของเหงื่อปนกับกลิ่นยางจากพื้นรองเท้าพลาสติก
เครื่องปรับอากาศที่เพิ่งเปลี่ยนใหม่ถูกเร่งแรงลมไว้ระดับสูงสุด
ความเหนื่อยล้าจากการฝึกทหารทำเอานักศึกษาใหม่ปีหนึ่งหมดแรงได้ แต่กลับหยุดฮอร์โมนที่พลุ่งพล่านของหนุ่มวัยสิบแปดปีไม่ได้เลย
หานตงยังไม่ได้อาบน้ำด้วยซ้ำ เขานั่งแผ่หลาอยู่บนเก้าอี้ ในหัวมีแต่ภาพรุ่นพี่หญิงที่ถือกล้องดีเอสแอลอาร์อยู่ในสนามกีฬาเมื่อช่วงบ่าย
“พวกนาย”
หานตงจ้องเพดานเขม็ง หอบหายใจแรง
“ฉันรู้สึกเหมือนสิบแปดปีที่ผ่านมาใช้ชีวิตไปเปล่า ๆ เลย”