กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 26: แตงโมแช่เย็นกับสายโทรศัพท์ขอความช่วยเหลือในทางเดิน
ต้นฤดูใบไม้ร่วงเดือนกันยายนของเมืองเจียงเฉิง ร้อนจนแม้แต่ลมก็ยังเหนียวเหนอะหนะ
เครื่องปรับอากาศเก่าในห้องพัก 504 ที่ไม่รู้ว่าใช้มานานกี่ปีแล้ว กำลังส่งเสียงคำรามครืน ๆ เหมือนรถแทรกเตอร์
แม้แผ่นบังคับทิศทางลมจะเปิดอยู่ แต่ลมที่เป่าออกมาก็ไม่ได้เย็นเลย แถมยังมีกลิ่นอับของฝุ่นเก่าติดมาด้วย
หานตงถอดเสื้อนั่งแผ่อยู่บนเก้าอี้ของตัวเอง
“ฉันไม่ไหวแล้ว”
เหงื่อท่วมตัว เขารู้สึกเหมือนกำลังจะถูกนึ่งจนสุก
“เครื่องปรับอากาศพัง ๆ นี่ตกลงทำความเย็นหรือทำความร้อนกันแน่? ทำไมรู้สึกเหมือนมันเป่าลมอุ่นใส่ฉันเลย”
เฉินจื่ออ๋างเองก็ร้อนจนหงุดหงิด