บทที่ 25: รากฐานของเอเธลกับการโอนเงินหนึ่งแสนหยวน

บทที่ 25: รากฐานของเอเธลกับการโอนเงินหนึ่งแสนหยวน

“ฉันแซ่ลู่”

“มาจากเมืองหลวง”

“ตอนนี้เรียนปีหนึ่งอยู่ที่มหาวิทยาลัยเมืองเจียงเฉิง”

สามประโยคนี้ดังขึ้นในห้องส่วนตัว บรรยากาศพลันนิ่งงันราวกับถูกแช่แข็ง

พูดจบ ลู่ชวนก็ไม่เอ่ยอะไรอีก เขายกถ้วยชากระเบื้องขาวตรงหน้าขึ้นจิบชาอุ่นๆ อย่างใจเย็น สีหน้าไม่ไหวติง

หลังเกิดใหม่อีกครั้ง เขาสาบานไว้นานแล้วว่าชาตินี้จะไม่เสแสร้งเป็นลูกคนรวยรุ่นที่สองอีก แต่สวี่เฉิงหย่วนที่นั่งอยู่ตรงหน้าไม่เหมือนกัน แม้ตอนนี้จะตกต่ำจนแทบจมปลัก แต่เขาเป็นผู้จัดการซื้อขายหลักทรัพย์ที่เฉียบคมและมีความสามารถสูง เป็นหลักประกันว่าจะสร้างกระแสเงินสดให้ได้อย่างต่อเนื่องในอนาคต