กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 16: ประธานเฉินจอมโหวกเหวกกับคุณชายผู้เนี้ยบกริบ
ประตูเปิดออก สิ่งแรกที่พุ่งเข้ามาไม่ใช่คน แต่เป็นเสียง
“ช้าๆ หน่อย! ระวังอย่าให้กล่องนั้นครูดกำแพง! ข้างในมีคอมพิวเตอร์ ถ้าทำพังจะหักเงินเดือนพวกนายสองคน!”
ชายวัยกลางคนก้าวฉับๆ ตามเข้ามา
เขาสูงไม่น้อย พุงยื่นออกมาเล็กน้อย สวมเสื้อโปโลสีน้ำเงินเข้ม คอเสื้อตั้ง หัวเข็มขัดตรงเอวสะท้อนแสงวับ ผมหวีเสยไปด้านหลังจนมันเงา มือยังถือกุญแจรถ พอเข้ามาก็ขมวดคิ้วกวาดตามองไปรอบๆ ราวกับมาตรวจรับงานก่อสร้าง
ด้านหลังเขามีคนช่วยขนของตามมาอีกสองคน คนหนึ่งหิ้วกล่อง อีกคนอุ้มชุดเครื่องนอน ทั้งคู่ไม่กล้าชักช้า
“โรงเรียนเฮงซวยนี่อะไร ลิฟต์ยังเสียได้อีกเหรอ?”
ชายวัยกลางคนโบกมือ เสียงดังสนั่นจนทั้งห้องพักสะเทือนไปด้วย