เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 36 ซอมบี้คืบคลาน
ฮั่วอี้กับเจียงกั่วใช้เวลาไปถึงสามวันเต็ม กว่าจะซ่อมแซมรั้วหน้าบ้านเสร็จสมบูรณ์
ฐานรั้วถูกโบกทับด้วยปูนซีเมนต์หนาเตอะ ฝังแน่นไปด้วยเศษกระเบื้องแหลมคม ส่วนซี่รั้วเหล็กที่เดิมทีดูห่างจนน่าเป็นห่วง ก็ถูกฮั่วอี้ขึงทับด้วยตาข่ายลวดเหล็กจนแน่นหนา
ช่วงพลบค่ำของวันที่สาม ดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้า แสงสว่างค่อยๆ เลือนหาย ลมเย็นพัดโชยมาปะทะร่างของฮั่วอี้ที่สวมเพียงเสื้อกล้ามสีดำขาดวิ่นกับกางเกงคาร์โก้ขายาวสีเดียวกันที่คล่องตัว ซึ่งจนป่านนี้เจียงกั่วก็ยังไม่รู้ว่าตอนไปตลาดค้าส่ง ฮั่วอี้เหมาเสื้อผ้าชุดนี้มากี่ตัวกันแน่
ฮั่วอี้ยืนอยู่หน้าแนวรั้ว มือหนึ่งกดตาข่ายลวดไว้ อีกมือดึงลวดเหล็กเส้นหนา สอดผ่านช่องตาข่ายพันรอบซี่รั้วเหล็กอย่างแน่นหนาเป็นระเบียบถึงห้าหกรอบ ก่อนจะแบมือไปด้านข้าง "เสี่ยวกั่ว ขอคีมหน่อย"
เจียงกั่วยืนอยู่ข้างๆ สองเท้าแยกออกเล็กน้อย สองมือไพล่หลัง พอฮั่วอี้เกร็งแรงทำงาน เขาก็ย่อเข่าแอ่นก้นตาม กำหมัดแน่น ขบกรามกรอดๆ ไปด้วย
"อึ๊บ..."
อี้เกอ สู้ๆ!
เจียงกั่วเบิกตากว้างจ้องมองฮั่วอี้ไม่กะพริบ ตั้งใจดูเสียจนไม่ทันได้ยินเสียงเรียก มือของฮั่วอี้ค้างอยู่กลางอากาศ รออยู่นานก็ยังไม่ได้รับเครื่องมือที่ต้องการเสียที จึงหันขวับมามองแล้วเรียกซ้ำ "เสี่ยวกั่ว?"
เจียงกั่วเพิ่งได้สติ เสียงเชียร์ในลำคอหยุดชะงักลงทันที เขากะพริบตาปริบๆ มองฮั่วอี้อย่างงุนงง "อือ?"