เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 17 ซอมบี้ตัวน้อย
"เสี่ยวกั่ว?!"
ชั่วพริบตานั้น ฮั่วอี้ก็ตื่นเต็มตา เขารีบผงกศีรษะขึ้น เบิกตากว้าง มองภาพตรงหน้าอย่างไม่อยากเชื่อสายตา
เจียงกั่ว...
เจียงกั่วตัวน้อยกำลังนอนคว่ำทับอยู่บนตัวเขา ซุกตัวอยู่ในอ้อมกอดของเขา
เจ้าตัวก้มหน้าจนมองเห็นแค่ศีรษะกลมทุยที่ปกคลุมด้วยเส้นผมนุ่มฟูซึ่งขยับดุกดิกไปมา พวงแก้มกลมป่องเองก็พองยุบตามจังหวะการเคี้ยว
"แผล็บ... แผล็บ..."
งับทีละคำ... ทีละคำ... เหมือนกำลังแทะเนื้อเสือร้องไห้อย่างเอร็ดอร่อย
ฮั่วอี้มองภาพนั้นอย่างตะลึงงัน เขายันแขนทั้งสองข้างกับเตียง พยายามจะลุกขึ้นนั่ง แต่เพราะเจียงกั่วนอนทับอยู่บนตัว เขาจึงไม่กล้าออกแรงมาก กลัวว่าถ้าขยับแรงไปจะทำคนตัวเล็กกลิ้งตกเตียงเอาได้
ฮั่วอี้ผ่อนแรงลง ค่อยๆ ขยับตัวช้าๆ เขายันตัวลุกขึ้นนั่งท่อนบนอย่างระมัดระวัง แกล้งดัดเสียงให้นุ่มนวลอ่อนโยนที่สุดแล้วเอ่ยเรียก