เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 11 ป้อนอาหาร
บนระเบียงดาดฟ้า เจียงกั่วและฮั่วอี้ยังคงอยู่ในท่าเดิมไม่ขยับ
เจียงกั่วงอขานั่งอยู่ในอ้อมกอดของฮั่วอี้ ตัวเอียงพิงซบอยู่กับอกแกร่งที่เกร็งแน่น ใบหน้าซีกหนึ่งแนบติดอยู่กับแผงอกของอีกฝ่าย เปลือกตาปิดสนิท ลมหายใจสม่ำเสมอ เห็นได้ชัดว่าหลับสนิทไปแล้ว
ฮั่วอี้นั่งอยู่กับพื้น แขนข้างหนึ่งโอบแผ่นหลังและเอวของเจียงกั่วไว้ อีกข้างพาดขวางอยู่ด้านหน้า กอดรัดร่างบางเอาไว้แน่น แววตาของเขากระจ่างชัด สติสัมปชัญญะครบถ้วน เพียงแต่จ้องมองเจียงกั่วตาไม่กะพริบ
"เสี่ยวกั่ว..."
เหตุผลบอกเขาว่าเจียงกั่วแค่หลับไปเท่านั้น รออีกสักวันสองวัน อีกฝ่ายก็จะฟื้นคืนชีพขึ้นมาทำให้เขาตกใจเล่น แต่ความรู้สึกของเขากลับ...
เขาไม่เคยเห็นเจียงกั่วในสภาพนี้มาก่อน ดวงตาปิดสนิท แก้มซีดเผือด หน้าผากชื้นไปด้วยเหงื่อเย็น
เขาอยากปลุกเจียงกั่วให้ตื่น อยากให้เจียงกั่วพูดคุยกับเขาอีกสักหน่อย จะด่าเขาก็ได้ จะต่อว่าเขาก็ได้ ยังไงก็ได้ทั้งนั้น แต่เขาก็กลัวว่าเจียงกั่วจะนอนไม่พอ จนไม่มีเวลาพอที่จะกลายร่างเป็นซอมบี้
เขาจึงทำได้เพียงอดกลั้นไว้ และกระซิบเรียกชื่ออีกฝ่ายซ้ำไปซ้ำมาด้วยเสียงแผ่วเบา
"เสี่ยวกั่ว... เสี่ยวกั่ว..."