เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 6 ออกไปข้างนอก
เวลาตีสองครึ่ง
แสงไฟสีเหลืองนวลสว่างขึ้นภายในบ้านหลังใหม่ ฮั่วอี้ใช้มือข้างหนึ่งประคองเอว อีกข้างช้อนก้นเจียงกั่วขึ้น อุ้มตัวลอยจากพื้นเหมือนกำลังอุ้มลูกแมว ลูกหมา หรือเด็กเล็กๆ
ฮั่วอี้อุ้มไว้มั่นและเดินอย่างมั่นคง เขาใช้ไหล่ดันประตูโรงรถให้เปิดออก อุ้มเจียงกั่วเดินผ่านห้องนั่งเล่น ขึ้นบันไดวนหินอ่อนสีแดงเข้มทางฝั่งซ้ายมือไปยังชั้นสาม ก่อนจะดันประตูไม้เข้าไปในห้องนอนใหญ่
ห้องนอนใหญ่กว้างขวาง พื้นปูด้วยพรมขนหนานุ่ม กลางห้องมีเตียงไม้เนื้อแข็งขนาดใหญ่ บนเตียงปูผ้าปูที่นอนและปลอกหมอนเรียบร้อย แถมยังมี... กลีบกุหลาบสีแดงสดโรยอยู่เต็มเตียง
ฮั่วอี้เดินไปที่ขอบเตียง โน้มตัวลงวางเจียงกั่วเบาๆ แต่ถึงจะถูกวางลงบนเตียงแล้ว มือทั้งสองข้างของเจียงกั่วก็ยังคงกำเสื้อกล้ามของฮั่วอี้ไว้แน่นไม่ยอมปล่อย นิ้วมือจิกเกร็งจนเสื้อกล้ามแทบจะขาดเป็นรูสิบรู
ฮั่วอี้กุมมือเขาไว้ แล้วก้าวขึ้นไปบนเตียงตาม "เสี่ยวกั่ว"
เจียงกั่วขอบตาแดงเรื่อ มองสำรวจไปรอบห้อง เขาสูดจมูกเบาๆ แล้วเรียกเสียงอ่อย "อี้เกอ..."
ฮั่วอี้ดัดเสียงให้นุ่มนวล อ่อนโยนอย่างที่สุด "หือ? ว่าไงครับ"
เจียงกั่วทำเสียงสั่นเครือ ดูน่าสงสารจับใจ "รสนิยมพี่นี่เชยชะมัดเลย"