เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 5 บ้านหลังใหม่
ค่าครองชีพในเมืองเล็กๆ แห่งนี้ไม่สูงนัก
ฮั่วอี้เคยทำงานรับจ้างทั่วไปอยู่หนึ่งถึงสองปี และขับรถบรรทุกส่งของอีกสามถึงสี่ปี เขาเคยแบกอิฐในไซต์งานก่อสร้าง เคยตั้งแผงขายของในตลาดนัดกลางคืน กว่าจะสร้างทีมรถบรรทุกทางไกลของตัวเองขึ้นมาได้
เขาเหมือนเครื่องจักรที่ไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ทำงานตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงเพื่อหาเงินให้ได้มากที่สุด ฮั่วอี้ไม่พิถีพิถันเรื่องกินอยู่หลับนอน และไม่ชอบใช้ชีวิตสุขสบาย ตัวเองกินแค่หมั่นโถวกับน้ำเปล่า ใส่เสื้อกล้ามสีดำเก่าๆ จนซีดที่มีอยู่แค่สองตัว สลับกันใส่ไปเรื่อยๆ ตราบใดที่ยังไม่ขาด เขากดค่าครองชีพของตัวเองให้ต่ำที่สุด ขอแค่มีชีวิตอยู่รอดได้ก็พอ
แต่กับเจียงกั่ว ฮั่วอี้ทุ่มให้ไม่อั้น
ค่าเทอมตลอดสี่ปีในมหาวิทยาลัยของเจียงกั่ว เขาเป็นคนจ่ายทั้งหมด ค่ากินอยู่ของเพื่อนคนอื่นได้เดือนละห้าร้อยหยวน แต่เจียงกั่วได้หนึ่งพัน เยอะกว่าคนอื่นเท่าตัว แถมเงินจำนวนนี้ยังเป็นแค่ค่าอาหารล้วนๆ ส่วนค่าเสื้อผ้า ค่าขนม หรือค่าออกไปเที่ยวเล่น ไม่ต้องรอให้เจียงกั่วเอ่ยปาก ฮั่วอี้ก็ให้เพิ่มต่างหากเสมอ หลายปีมานี้ เรื่องกินอยู่หลับนอนและการเดินทางของเจียงกั่ว ล้วนเป็นฮั่วอี้ที่จัดการให้ทั้งหมด
พอเริ่มมีเงินเก็บเหลือบ้าง ฮั่วอี้ก็เช่าห้องชุดแถวมหาวิทยาลัย ให้เจียงกั่วย้ายออกจากหอพักนักศึกษามาอยู่ด้วยกัน