เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 3 ซูเปอร์มาร์เก็ต
เวลากระชั้นชิดเข้ามาทุกที ไม่อาจรอช้าได้อีกแม้แต่วินาทีเดียว นับจากนี้ทุกการกระทำต้องแม่นยำและแข่งกับเวลาแบบนาทีต่อนาที
ทันทีที่เข็มนาฬิกาเคลื่อนผ่านเที่ยงคืน เข้าสู่ศักราชใหม่ในวันชิวอิก เดือนอ้ายตามปฏิทินจันทรคติ เวลาเที่ยงคืนห้านาที ฮั่วอี้ก็ขับรถกระบะขนาดใหญ่มาจอดเทียบหน้าซูเปอร์มาร์เก็ต
พนักงานหนุ่มหัวทองของร้านไปลากตัวลุงยามแก่ๆ ที่เฝ้าโกดังด้านหลังออกมาสมทบ ทั้งสองช่วยกันเข็นรถเข็นเหล็กเข้ามาหาฮั่วอี้
พนักงานหนุ่มยิ้มประจบ "เถ้าแก่ นี่ลุงยามที่เฝ้าโกดังด้านหลังครับ พอได้ยินว่ามีลูกค้ากระเป๋าหนักมาเหมาของ แกก็เลยอยากมาช่วยอีกแรง ผมเห็นว่าหลายมือย่อมดีกว่ามือเดียว เถ้าแก่ว่าไงครับ..."
ฮั่วอี้ไม่ลังเล โบกมือวูบเดียว "ให้คนละสองพัน"
"ได้เลยครับ! ขอบคุณครับเถ้าแก่ ขอบคุณจริงๆ!"
ทั้งเด็กหนุ่มและลุงยามดีใจจนเนื้อเต้น ยิ้มกว้างจนแก้มปริ ฮั่วอี้เดินอ้อมตัวทั้งคู่ ก้าวฉับๆ เข้าไปในร้าน "เร็วเข้า รีบหน่อย!"
"ครับผมๆ อยากขนอะไรบ้าง สั่งมาได้เลยครับ!"