เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 2 เย็บแผล
บรื้น!
ด้านนอกลานกว้างที่กำลังโกลาหล รถกระบะขนาดใหญ่สีดำสนิทคันหนึ่งพลันสตาร์ตเครื่องยนต์ดังกระหึ่ม
ฮั่วอี้นั่งอยู่หลังพวงมาลัยด้วยใบหน้าเรียบเฉย แววตาเด็ดเดี่ยวมั่นคง มือซ้ายเข้าเกียร์ ส่วนมือขวาหักพวงมาลัยอย่างรวดเร็ว รถกระบะดริฟต์ปัดท้ายออกจากช่องจอดแล้วพุ่งทะยานออกไปบนท้องถนนด้วยความเร็วสูง
เจียงกั่วที่นั่งอยู่เบาะข้างคนขับ แม้จะคาดเข็มขัดนิรภัยไว้แล้วแต่ก็ยังถูกแรงเหวี่ยงจนตัวโยน เขายกมือจับมือจับเหนือประตูรถไว้แน่นเพื่อประคองตัว
"อี้เกอ..."
เขาเอ่ยเรียกเสียงเบาอย่างกล้าๆ กลัวๆ ทว่าเมื่อหันไปเห็นสีหน้าเคร่งขรึมเย็นชาผิดปกติของฮั่วอี้ ก็เผลอกลืนคำพูดที่เหลือลงคอไปทันที
รถกระบะขับห่างออกจากลานกว้าง ทิ้งเสียงเอะอะโวยวายไว้เบื้องหลัง ฮั่วอี้สัมผัสได้ถึงความกังวลของคนข้างกาย จึงเม้มริมฝีปาก ปรับสีหน้าให้อ่อนโยนลงก่อนจะหันไปมอง
"เสี่ยวกั่ว ไม่ต้องกลัวนะ" เขาฝืนยิ้มออกมาอย่างเก้ๆ กังๆ "พี่เพิ่งนึกขึ้นได้ว่ามีธุระสำคัญต้องรีบไปจัดการ"
"แต่ว่า... ซี้ด..."