เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 230 ติดอันดับยอดฝีมือแล้ว นับเป็นเกียรติสุด ๆ ตอนพิเศษ
“ผลลัพธ์จะเป็นยังไงงั้นเหรอ?”
เจียงผิงช่วยเออออตามน้ำไปประโยคหนึ่ง จริง ๆ แล้วตัวเขาก็อยากรู้เหมือนกัน
ชุนมู่แค่นเสียงฮึ “ไม่ต้องพูดถึงว่าจะสู้ไหวหรือเปล่า เอาแค่ว่าดินที่เราจำเป็นต้องใช้มีอยู่ที่นี่ที่เดียว ข้างนอกไม่มีทางหามาให้ได้หรอก ถ้าอยากให้พวกเราออกไปข้างนอกล่ะก็ รับรองว่าได้กลายเป็นดินแดนรกร้างไร้สิ่งมีชีวิต ผู้คนล้มตายเกลื่อนกลาดแน่นอน”
“เพราะเหตุผลพิเศษบางอย่าง ดินตรงนี้ถึงอุดมสมบูรณ์ผิดปกติจนพอจะประทังชีวิตพวกเราให้อยู่รอดได้ แถมในแต่ละปีพวกมนุษย์ยังจงใจโยนซากสัตว์พวกโน้นพวกนี้เข้ามาให้พวกเรากิน เพื่อคอยเอาอกเอาใจพวกเราเพราะกลัวว่าพวกเราจะแห่กันออกไป แล้วเจ้ามีหน้าเอาอะไรมากล้าพูดว่าจะรวบรวมพวกเรากันหะ?”
“กินเจ้าไม่ตายหรอกนะ!”