กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 229 พงไพรแห่งวันวาน
จนกระทั่งเก็บใบไม้สามชุดใส่ช่องเก็บของจนเกลี้ยง เจียงผิงถึงมีเวลาหันไปมองเจ้าต้นไม้จิ๋ว
ตอนนี้สีหน้าของเจ้าต้นไม้จิ๋วหงอยเหงาเป็นอย่างมาก กำลังพยายามดับสะเก็ดไฟบนตัวพร้อมกับทำหน้าหมดอาลัยตายอยาก
เห็นได้ชัดว่าเมื่อครู่นี้มันแอบหนีอีกแล้วแต่ไม่สำเร็จ
เจียงผิงถึงกับหลุดขำออกมา
“จะหนีไปไหนกัน ต่อให้เจ้าหนีพ้น ข้าก็ตามกลับมาได้อยู่ดี เป็นเด็กดีนำทางไปไม่ดีกว่าหรือไง ข้ามีเรื่องจะคุยกับผู้ใหญ่ที่บ้านของเจ้า”
หากพูดก่อนหน้านี้เจียงผิงอาจแค่คิดเล่น ๆ แต่ตอนนี้เขาตัดสินใจเด็ดเดี่ยวราวกับช้างสารชนก็ไม่เปลี่ยนใจแล้ว ต้องยึดพื้นที่รอยแยกนี้ให้ได้ ต่อให้ต้องร่วมมือกับเขตแดนที่ห้า หรือเปิดฉากซัดกับเผ่าฮาดีก่อนก็ต้องเอาให้ได้