กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 36 ชีวิตและความตายเป็นเรื่องธรรมดา ไม่พอใจก็ลุย
ลิงผอมส่องกล้องเล็งอย่างละเอียด ตะลึงจนแทบอ้าปากค้าง
“หัวหน้า เหมือนจะจริงแฮะ นิ้วใหญ่ขนาดนี้เขาไปเอามาจากไหนวะ? สัตว์อสูรระดับนี้เป็นสิ่งที่เด็กระดับขอบเขตวิญญาณจะจัดการได้เหรอ?”
แม้ว่าสัตว์อสูรจะไม่ได้แปลว่าจะเก่งขึ้นตามขนาดตัว แต่นิ้วที่อยู่ตรงหน้ายังไงก็ไม่น่าจะใช่สิ่งที่คนระดับขอบเขตวิญญาณจะหามาได้
ถึงพวกเขาจะเป็นแค่หน่วยรักษาความปลอดภัย ถือว่าเป็นกองกำลังแนวหลัง แต่ก็ยังพอมีสายตาดูออกอยู่บ้าง
เฒ่าเฮยก็ไม่รู้จะพูดอะไรเหมือนกัน
สุดท้ายเลยตัดสินใจทำตามแผนเดิม “ช่างมันเถอะ ลองดูก่อนแล้วกัน”
ถ้านิ้วนี่เป็นเจ้าเด็กนี่จัดการเองจริง ๆ ล่ะก็ ต่อให้พวกเขาทั้งสามคนรวมหัวกันก็ยังสู้ไม่ได้เลย