กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ชิงไต้จึงค่อยเดินตามเซียวจิ่นเหนียนกลับเข้ามาในห้อง นางคลี่ผ้าเช็ดหน้าที่พันรอบนิ้วมือออก ผ้าเช็ดหน้าสีขาวเรียบถูกย้อมจนแดงก่ำ ปลายนิ้วกลับซีดขาวสนิท มีเพียงรอยแผลแคบยาวอยู่ด้านข้าง ดูแล้วค่อนข้างน่ากลัว
“ไอ้หยา บาดโดนเล็บด้วยหรือเจ้าคะ”
เล่อฝูเห็นบาดแผลก็ตกใจสะดุ้ง รีบหยิบกรรไกรเข้ามาทาบอยู่นานสองนานก็มิกล้าลงมือ
เล็บถูกตัดแหว่งไปมุมหนึ่ง อาจเป็นเพราะเมื่อครู่ถูกกุมไว้แน่นเกินไป ชิ้นเล็บที่ถูกตัดจึงกระดกงอนขึ้น ทว่ายังคงติดอยู่กับเนื้อบนนิ้ว
เล็บส่วนนี้ย่อมเก็บไว้มิได้เป็นแน่ แต่ยังติดกับเนื้ออยู่ ไม่ว่าจะตัดออกหรือดึงออก ก็ต้องเจ็บปวดอีกคำรบหนึ่ง
เล่อเถาแตะเล็บที่กระดกขึ้นนั้นเบา ๆ ครั้นเห็นชิงไต้หดมือตามจิตสำนึก นางจึงเอ่ยว่า