ตอนที่ 111 ห้ามอู้งานเฉื่อยชาเด็ดขาด

“ผู้ใดจะรู้เล่า”

แม้จ้าวหว่านเอ๋อร์จะชอบซุบซิบนินทา ทว่าก็ไม่กล้าเอ่ยให้ละเอียดจนเกินไป อีกทั้งเรื่องที่นางรู้ก็ไม่ได้มากมายอะไร จึงเอ่ยอย่างคลุมเครือว่า

“ได้ยินมาว่าเกี่ยวข้องกับช่วงก่อนหน้านี้...”

นางเปลี่ยนหัวข้อสนทนา แล้วเอ่ยอีกว่า “ข้ายังได้ยินมาอีกว่า ท่านรองเซียวแห่งเรือนตะวันตกผู้นั้น ไข้หวัดเพิ่งจะหายดีก็ถูกท่านอ๋องส่งตัวไปยังวัดเมฆาประกายบนภูเขาชิงเฟิง ให้เขาไปสวดมนต์ขอพรให้พระชายารองหยาง กำหนดวันกลับยังไม่แน่ชัด”

ภูเขาชิงเฟิงเป็นอาณาเขตปกครองของราชวงศ์ วัดเมฆาประกายด้านบนนั้นแม้จะบอกว่าเป็นวัดหลวงของราชวงศ์ ทว่าความจริงแล้วมีไว้เพื่อคุมขังเหล่ารุ่นเยาว์ของราชวงศ์ที่กระทำความผิด เมื่อนำมารวมกับเรื่องราวช่วงก่อนหน้านี้ที่จ้าวหว่านเอ๋อร์เอ่ยถึง ชิงไต้ก็เข้าใจได้ในทันทีว่าเกิดอะไรกันขึ้นโดยคร่าว ๆ