กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ยิ่งเฉินจื่อหานคิด ก็ยิ่งเห็นว่าโอกาสที่ตัวเองจะทำเงินครั้งนี้มีสูงขึ้น
เธอยังไม่ทันถอดรองเท้าตัวอย่างที่ใส่อยู่ด้วยซ้ำ ก็รีบวิ่งไปห้องน้ำในโรงงานอย่างร้อนใจ
นอกกล้อง
เฉินจื่อหานกดโทรหาน้าสี่เมิ่งฝานเจี๋ย
“ฮัลโหล! น้าสี่! เรื่องยืมเงินที่หนูคุยกับน้าไว้ น้าคิดยังไงบ้างแล้ว?”
ปลายสาย พอเมิ่งฝานเจี๋ยได้ยินเรื่องยืมเงินก็ขมวดคิ้วทันที
“ไม่เห็นด้วยๆๆ! ถามอีกร้อยรอบฉันก็ไม่ให้ยืม!”
“บอกกี่ครั้งแล้วว่าให้ถือว่าเป็นเงินค่าขนมของฉันก็พอ ยืมๆ ยืมๆ ฟังดูแปลกหน้าจะตาย!”
“พูดเรื่องยืมเงินอีก ก็อย่าเรียกฉันว่าน้าเลย!”
ฟังจากเสียงแล้ว เมิ่งฝานเจี๋ยโกรธมาก ผลลัพธ์คงหนักหนาสาหัส