กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ชิวชิวพาเหมิงเหมิงกลับมาถึงร้านชานมหรูอี้
เฉินจื่อหานกำลังนั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้ คาบอมยิ้ม
ที่ใต้เท้าของเธอ คือฮวาเซี่ยนกับฮวาหลิงเอ๋อร์ที่กอดกันแน่นตัวสั่นเทา
น้ำมูกน้ำตาไหล
“พอแล้ว ปล่อยให้พวกมันกลิ้งไปเถอะ”
พอชิวชิวเห็นท่าทางของฮวาเซี่ยนกับฮวาหลิงเอ๋อร์ ก็รู้สึกทั้งหงุดหงิดทั้งขำ
คนประเภทที่หยิ่งยโสไม่เห็นใครอยู่ในสายตาแบบสุด ๆ แต่พอเจอคนแข็งกว่าก็กลายเป็นคนขี้ขลาดหดตัวทันทีแบบนี้ หายากอยู่เหมือนกัน
เมื่อได้ยินคำพูดของชิวชิวและเห็นรอยยิ้มบนหน้าเหมิงเหมิง
เฉินจื่อหานก็รู้ดีว่าน้องสาวคนที่สามได้รับการสั่งสอนจากพี่สาวคนโตต้องพัฒนาขึ้นแน่
เธอกระโดดลงจากเก้าอี้อย่างรวดเร็ว แล้วเตะก้นฮวาเซี่ยนอีกที