กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อได้ยินความกังวลของฮวาหลิงเอ๋อร์ ฮวาเซี่ยนก็หัวเราะออกมาดัง ๆ ทันที
“ฮ่า ๆ ๆ ๆ! เธอนี่มองพวกเธอสูงเกินไปแล้วนะ”
“รองเท้าใครก็ซื้อคนละคู่ คู่หนึ่งใส่ได้นาน เครื่องสำอางก็ซื้อคนละชุด ชุดหนึ่งใช้ได้นาน แต่ชานมล่ะ? เที่ยงเธอกินแก้วหนึ่ง เผลอ ๆ ตอนเย็นก็อยากกินอีกแล้ว”
“ยังไม่ต้องพูดถึงจำนวนกลุ่มลูกค้า แค่ความเร็วในการบริโภคขนาดนี้ สินค้าของพวกเธอก็เทียบกับของเราไม่ได้แล้ว”
“จะชนะเราเหรอ?”
“ต่อให้สองคนนั้นรวมกันก็ไม่ไหวอยู่ดี”
การวิเคราะห์สุดพิศวงของฮวาเซี่ยนครั้งหนึ่ง ทำให้ฮวาหลิงเอ๋อร์กลับมาอารมณ์ดีได้สำเร็จอีกครั้ง
บนโต๊ะอาหาร พ่อลูกสาวสองคนก็ถือว่าพูดคุยหัวเราะกันได้อยู่
และในตอนนี้เอง