กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เอ่อ.......”
“ช่วยพูดอีกรอบได้ไหม? ผมจำไม่ค่อยได้น่ะ”
พนักงานจัดยาขยี้หัวอย่างเก้อเขินนิด ๆ แล้วยิ้มถามต่งเฉิน
แต่ก่อนที่ต่งเฉินจะตอบ ชิวชิวก็จับมือต่งเฉินเขย่าเบา ๆ
“ป๊ะป๋า ของที่เราจะเอาเหมือนจะเยอะเกินไปนะ ด้านหลังเรายังมีคนไข้อยู่เลย หรือเรารอคิวสุดท้ายแล้วค่อยจัดยากันดี?”
เด็กน้อยส่งสายตาให้ต่งเฉินมองไปด้านหลัง ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความเมตตาบริสุทธิ์
พอเธอพูดคำนี้ออกมา
คนไม่กี่คนที่ต่อแถวอยู่ข้างหลังต่งเฉินก็ยิ้มออกมาทันที
“โอ๊ย ไม่เป็นไรหรอก คุณอยู่ข้างหน้า ก็ควรจัดยาของคุณก่อนสิ”
หญิงช่างพูดคนหนึ่งมองชิวชิวด้วยสีหน้าอ่อนโยน เห็นได้ชัดว่าเธอถูกความน่ารักและความเมตตาของชิวชิวพิชิตใจไปแล้ว