กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
แค่ประโยคเดียวที่ว่า "เสาหลักของบ้านเรา ให้ผมรับไว้เอง" น้ำตาในดวงตาของหวังจวิ้นซานก็แตกทำนบในทันที
ผิงผิงกับอันอัน สองเด็กหญิงตัวเล็ก ช่วยกันกอดพี่ชายและพ่อไว้ ส่วนชุยซิ่วผิงก็โน้มตัวลง ยื่นมือโอบกอดสามี ลูกชาย และลูกสาวทั้งสองคนไว้เบา ๆ
ภาพนี้ทำให้คนรอบข้างต่างเบ้าตาแดงก่ำ และซาบซึ้งใจอย่างยิ่ง
แต่ไม่ว่าภาพนั้นจะซาบซึ้งเพียงใด ถ้าไม่รู้สึกร่วมอย่างลึกซึ้ง ก็ย่อมมีคนที่รู้สึกร่วมไม่ได้อยู่ดี
ไจ๋ฮ่าวกว่างเห็นการแข่งขันจบลง เห็นลูกชายของตัวเองถูกพวกบ้านนอกหยาบกร้านพวกนั้นชูขึ้นโยนสูงปรี๊ดครั้งแล้วครั้งเล่า จนเขาแทบจะโมโหจนด่าออกมาด้วยความเดือดดาลกลางที่เกิดเหตุ