กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หวังข่ายถูกจางต้าพั่งวางลงอย่างเบามือ
ท่ามกลางสายตากระตุ้นใจของเพื่อนน้อยหลายคน เขาเดินกะเผลกไปยังป้ายผ้าสีแดงใหญ่ที่เขาฝันถึงมานาน
และผู้ชมทั้งหมดในที่เกิดเหตุ ก็เริ่มส่งเสียงเชียร์หวังข่ายพร้อมกันในวินาทีนั้น
ตอนแรก เสียงของผู้คนยังไม่ดังนัก ต่างเป็นเสียงกระซิบของแต่ละคนที่ส่งเสียงเชียร์หวังข่าย
แต่พอได้ยินคนข้างๆ ก็ทำแบบเดียวกัน เสียงตะโกนเชียร์หวังข่ายก็รวมตัวกันอย่างรวดเร็วและระเบิดออกมา
จนกระทั่งหลังจากหวังข่ายก้าวออกไปห้าหกก้าว
เสียงส่งเสียงเชียร์ให้เขาก็กลบเสียงฝนและเสียงฟ้าร้องจนหมดสิ้น
แต่ทว่า
หลังจากเดินต่อไปอีกห้าหกก้าว หวังข่ายก็หยุดอยู่กับที่อย่างกระทันหัน