กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
"มีสำนวนจีนบทหนึ่งที่ว่า ใบไม้ร่วงคืนสู่ราก"
"ถ้าลูกทำแบบนั้น รากของเราก็ขาดสะบั้น ภูเขาต้าหมานต้องไม่ยอมรับเราแน่ ทุกคนที่นี่จะถ่มน้ำลายใส่เรา"
ชุยซิ่วผิงไม่ได้พร่ำสอนเหตุผลหวังข่ายแบบที่หวังจวิ้นซานทำ
เธอแค่วิเคราะห์ผลลัพธ์อย่างเป็นกลาง แต่พอเอ่ยปากกลับทำให้หวังข่ายรู้สึกหวาดกลัวอยู่บ้าง
ถึงอย่างไรเยาวชนก็ยังเลือดร้อน คิดถึงแต่ผลลัพธ์ที่ดี ไม่ได้นึกถึงปฏิกิริยาลูกโซ่อื่น ๆ
พอแม่พูดแบบนี้ หัวใจที่เริ่มกระตือรือร้นของหวังข่ายก็สงบลงมากในทันที
ชุยซิ่วผิงเอามือข้างหนึ่งวางบนไหล่หวังข่าย พูดต่อ
"ทีนี้มาพูดถึงเหตุผลข้อที่สองที่เอาเงินก้อนนี้ไม่ได้"
"แม่ถามก่อน ครูต่งมาภูเขาต้าหมานทำไม"