กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“หวังข่าย!”
หนิวต้งเหลียงตะโกนเสียงดัง แต่ตัวเขาถูกเหล่าคนดังออนไลน์ล้อมเอาไว้ จึงไม่อาจไล่ตามหวังข่ายได้
เด็กคนนั้นนิสัยค่อนข้างห้าวหาญ แต่อย่าได้ทำเรื่องโง่ ๆ ขึ้นมาเชียว
“หวังปิน! เฉินจินเฉียว! พวกนายยังยืนบื้ออะไรอยู่ ไปตามหวังข่ายสิ!”
หนิวต้งเหลียงกระทืบเท้าตะโกน หัวใจร้อนรนแทบไหม้
ตอนนี้หวังปินกับเฉินจินเฉียวเองก็ใจว้าวุ่นไปหมด พอได้ยินคำพูดของหนิวต้งเหลียง ทั้งคู่ก็รีบวิ่งตามออกไป
คนที่วิ่งตามพวกเขาออกไปด้วยยังมีต่งฮ่วนจืออีกคน
เมื่อครู่นี้เองเธอเพิ่งนึกขึ้นได้ว่า ยังไม่ได้กล่าวอำลาครูต่งเลย
เมฆดำบนท้องฟ้ากดต่ำลงกว่าเดิม