กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ต้าหวง!!!”
เงียบไปนานกว่าสิบวินาทีเต็ม ๆ
ต่งฮ่วนจือก็จู่ ๆ ก็ได้สติขึ้นมาจากความโศกเศร้าอันมหาศาล
เธอราวกับบ้าไปแล้ว พุ่งไปยังห้องฝั่งเหนือ เตะประตูไม้ที่โงนเงนใกล้จะล้มอยู่แล้วให้เปิดออก
โครม!
ประตูไม้กระแทกเข้ากับผนังอีกครั้ง กระจกบนนั้นแตกกระจายลงพื้นดังเพล้ง
“อ๊าย!”
คนในห้องต่างตกใจกลัวกันหมด
น้องชายของต่งฮ่วนจือถึงกับตกใจจนร้องไห้จ้า
“ยัยเด็กเหลือขอ! เธอเป็นบ้าอะไรไป!”