กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ต่งเฉินสแกนจักรยานสาธารณะหนึ่งคัน
เขามุ่งหน้าไปยังจุดหมายไปพร้อมกับชมทิวทัศน์ของเมืองหลวง
มองดูตึกสูงที่ตั้งตระหง่านอยู่ทุกหนแห่ง แล้วมองถนนที่ผู้คนแน่นขนัดซึ่งล้วนเดินกันอย่างรีบเร่ง
ในใจของต่งเฉินอดรู้สึกตะลึงไม่ได้
“แข่งขันหนักนะ แข่งขันหนักเกินไปแล้ว”
“ชะตายังไม่ตัดสิน เราทั้งคู่ล้วนเป็นม้ามืด พอได้ทำงานแล้ว เราทั้งคู่ล้วนเป็นทาสแรงงาน”
คุณหนูคนนั้นใส่ชุดทำงานทั้งชุด ส้นสูงกระทบพื้นดังก๊อกแก๊ก เช้าขนาดนี้ไม่กินข้าวเช้า อุ้มกาแฟแก้วหนึ่งดื่มไปเดินไป
หนุ่มคนนี้มีขอบตาดำคล้ำหนักมาก เลนส์แว่นหนาจนเท่าก้นขวดเหล้า เดินไปก็หาวไม่หยุด