ตอนที่ 229 แท้จริงคือการแตกพ่ายหนี

“นี่คือต้นกำเนิดของมนุษย์ดวงดาว ประวัติศาสตร์ที่แท้จริงของมนุษย์ดวงดาวนั้นยาวนานถึงพันปีแล้ว ส่วนเหตุใดภายหลังโลกจึงพัฒนามาเป็นเช่นนี้…” ปรมาจารย์ต้วนเมิ่งหยุดชะงักเล็กน้อย พิงหลังลง “ผมพูดจนเหนื่อยแล้ว เธอบอกผมก่อนสิ ดาวโลกเป็นอย่างไรบ้าง ผ่านมาพันปีแล้ว ผมคิดว่าพวกเธอคงจะมาหาเราเร็ว ๆ นี้”

“ไม่มีการพัฒนาพันปี” สวี่หลิงฉวีกระพริบตา

“หมายความว่าอย่างไร” ปรมาจารย์ต้วนเมิ่งสัมผัสได้ถึงอารมณ์ของสวี่หลิงฉวีที่ไม่ปกติ เธอดูเหมือนจะตกใจเล็กน้อย แต่ที่ชัดเจนกว่าคือความเงียบ

เหตุใดจึงเงียบ นี่ควรทำให้เธอสับสนมานานแล้วมิใช่หรือ เมื่อความจริงถูกเปิดเผย กลับไม่มีความตื่นเต้นแห่งการกระจ่างแจ้งแม้แต่น้อยหรือ