กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
“สาธารณรัฐดวงดาว?”
“ใช่ สาธารณรัฐดวงดาว” ปรมาจารย์ต้วนเมิ่งทอดสายตาลง “สาธารณรัฐดวงดาวอันยิ่งใหญ่และเจิดจรัส ผมเคยคิดว่ามันจะเป็นดินแดนในอุดมคติชั่วนิรันดร์ของมนุษย์ดวงดาว แต่ตอนนี้มันกลายเป็นอดีตที่ย้อนกลับไปไม่ได้อย่างสิ้นเชิง นอกจากผมกับปีศาจเฒ่าโหยวเต๋อคนนั้น คงไม่มีใครจำได้อีกแล้วว่ามันเคยมีอยู่จริง”
สวี่หลิงฉวีขมวดคิ้วเล็กน้อย