เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
“ตอนนี้กู้ถิงจือมีทางเลือกอยู่ 2 ทาง ทางแรกคือไม่ปิดมัน ปล่อยให้ยื้อกับเจียเซี่ยงหลาน แล้วจัดการคนของกองทัพชิงให้ได้ก่อนที่เขตติดเชื้อจะขยายถึงระดับหนึ่ง จะกำจัดหมดทั้งทีมหรือตัดศีรษะก็ได้ อีกทางคือไปปิดมัน แต่จะต้องเสียสละกลุ่มเล็ก 1 กลุ่มอย่างแน่นอน แถมยังต้องระวังว่าเจียเซี่ยงหลานอาจจงใจซุ่มโจมตีพวกเขารอบอุปกรณ์…”
เจียเซี่ยงอิงพูดพลางจ้องท้ายทอยของสวี่หลิงฉวีที่อยู่ตรงหน้า “ฉันคิดว่าไม่ต้องไปปิดน่าจะดีกว่า ถึงค่าประสบการณ์การรบในตรอกซอกซอยของหลงยวนจะมากกว่า และการบัญชาการของกู้ถิงจือจะสุขุมกว่า แต่กองทัพชิงมีทหารเดี่ยวระดับเอสถึง 5 คน… การปล่อยให้เขตติดเชื้อขยายออกไป อาจไม่ใช่เรื่องเลวร้ายสำหรับหลงยวน”
“เธอคิดว่ายังไง สวี่หลิงฉวี”
“ฉันคิดว่าเธอพูดถูก” สวี่หลิงฉวีตอบโดยไม่หันกลับมา