กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
“ในที่สุดสวี่หลิงฉวีก็ออกมาแล้ว!” จินฟางไท่ไป๋หันไปเห็นสมาชิกโม่เสียหลายคนเดินมา จึงบอกลี่หมู่อีอย่างตื่นเต้น
ลี่หมู่อีมองตามไปด้วย สวี่หลิงฉวียังคงเหมือนเดิม ผมยาวขึ้นอีกเล็กน้อย ชุดเกราะรบสีม่วงของโม่เสียขับผิวเธอให้ดูขาวมาก ทุกอิริยาบถดูคล้ายไม่ใส่ใจอะไรนัก
“ครั้งหน้าถ้าจะเป็นห่วงใคร ก็อย่าไปเดินวนอยู่ใต้หอพักเขา เข้าใจไหม” หลังแน่ใจว่าสวี่หลิงฉวีผู้เป็นขวัญใจของตนไม่ได้เป็นอะไร ลี่หมู่อีก็หันมาอบรมจินฟางไท่ไป๋ เจ้าสัตว์ป่าตัวนี้ “ทำแบบนั้นเสียมารยาทมาก”
จินฟางไท่ไป๋เบ้ปาก ท่าทางไม่ชอบถูกอบรมเอาเสียเลย