ตอนที่ 47 หุ่นรบสกายเน็ต?

ตอนอายุ 7 ขวบ นาตาตาจัดการวัสดุหุ่นรบเป็นครั้งแรก มันคือหินเรืองแสงก้อนหนึ่ง พ่อจับมือเธอละเอียดบดเป็นผงสีทอง กระซิบข้างหูเธอเบา ๆ ว่า “นี่คือวัสดุสำคัญที่สุดสำหรับการลงสีหุ่นรบ”

นั่นคือวันแรกที่เธอตัดสินใจแน่วแน่จะเป็นช่างหุ่นรบ ใจเต็มไปด้วยความยินดี มีจินตนาการไม่จำกัดต่ออนาคต เธอฝันว่าพอโตเป็นผู้ใหญ่จะออกแบบหุ่นรบหนึ่งลำให้คนทั้งระหว่างดวงดาวมองด้วยความชื่นชม กลายเป็นความภาคภูมิใจของพ่อ

ตอนนั้นเธอคาดไม่ถึงด้านมืดของอนาคต เช่น การจากไปของพ่อในอีกไม่กี่ปีให้หลัง เช่น เงินกู้ก้อนใหญ่ที่แบกไว้บนบ่าเพื่อให้ได้เข้าช่วงทดสอบการฝึกของโรงเรียนทหารโม่เสีย