กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
รถไฟระหว่างดวงดาวกำลังแล่นไปตามเส้นทางระหว่างดวงดาวอย่างราบเรียบ
การเดินทางจากป้อมชายแดนไล่เมฆกลับดาวเมืองหลวงต้องนั่งรถไฟระหว่างดวงดาวสองวัน หญิงสาวใบหน้าซีดเผือดมองทิวทัศน์อวกาศนอกหน้าต่างอย่างเบื่อหน่าย ผมดำหนายาวทิ้งตัวลงข้างลำตัว หุ่นยนต์บริการเข้ามาหาเธอและยื่นยาที่เธอต้องกินในวันนี้ให้
สวี่หลิงฉวีขมวดคิ้วไม่ขยับตัว อดไม่ได้ที่จะไอสองครั้ง
สามวันก่อน ในวันธรรมดาที่สุด สวี่หลิงฉวีปฏิบัติภารกิจตามปกติในปีที่สิบเอ็ดแห่งวันสิ้นโลก—ออกจากเขตคุ้มครองมนุษย์ไล่เค่อย่าตุ้นไปค้นหาวัตถุดิบ วินาทีถัดมา เธอก็จากยุคสิ้นโลกมาสู่สิ่งที่เรียกว่ายุคระหว่างดวงดาวนี้ กลายเป็นหญิงสาวร่างกายอ่อนแอเจ็บป่วยเรื้อรังที่มีชื่อเหมือนเธอ
พวกเธอต่างชื่อหลิงฉวี