เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 145 กำจัดพวกเขาทิ้งดีไหม?
คนทั้งหลายมองดูมหาสมุทรที่กว้างใหญ่ไร้ขอบเขตเบื้องหน้า
หานเซี่ยนอดถามไม่ได้ “นี่คือเมืองเล็กแห่งนั้นเหรอ หาผิดที่หรือเปล่า”
“ไม่ผิดหรอก ประภาคารยังอยู่”
โจวเยี่ยนกับหานเซี่ยนมองไป ประภาคารยังคงตั้งตระหง่านอยู่ตรงปากชายฝั่ง สีหน้าของทั้งสองคนดูแย่ลงเล็กน้อย เมื่อนึกถึงเรื่องราวในอดีตก็ถลึงตาใส่เซี่ยหวังซูทีหนึ่ง
ชายหนุ่มที่ถูกทั้งสองคนจ้องเขม็งกลับยกมุมปากขึ้น แววตาแฝงด้วยความดีใจที่กำลังจะได้พบเจียงเหย่ “เมืองเล็กที่เพิ่งจะอยู่เมื่อไม่นานมานี้ ผ่านไปช่วงเวลาหนึ่งกลับหายไป ในเมื่อตำแหน่งไม่ผิด เช่นนั้นก็คือถูกจงใจซ่อนไว้”
เจียงเหย่อยู่ที่นี่จริง ๆ
หานเซี่ยนรู้สึกอิจฉาอยู่บ้าง มองไปยังชายหนุ่มข้างกายที่กำลังคลำหาอยู่ในอากาศ แล้วถามอย่างประชดประชัน “นายรู้ได้ยังไงว่าเจียงเหย่อยู่ที่นี่”
หรือว่านางเคยบอกเขา หรือเคยพาเขามา