เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 140 ต้องตามหานางให้พบให้ได้!
เจียงเหย่แก้มแดงก่ำ นิ้วหัตถ์สั่นระริก นางคิดไม่ถึงจริง ๆ ว่าหานเซี่ยนจะมีศักยภาพเป็นพวกโรคจิตได้ สมกับเป็นชาวต่างชาติตัวน้อยที่เติบโตมาจากต่างประเทศจริง ๆ ความสามารถในการเปิดรับถึงได้สูงส่งขนาดนี้
หานเซี่ยนราวกับได้ค้นพบของขวัญที่สร้างความประหลาดใจเป็นล้นพ้น เขาเบิกตากว้างขึ้นมาทันใด กวาดสายตามองบนล่างซ้ายขวาอย่างวุ่นวายสุดขีด ประหนึ่งว่ามองเท่าไรก็ไม่หนำใจ และตื่นเต้นขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด
โทษนางด้วยเช่นกัน ด้านนอกสวมกระโปรงตัวหลวมโคร่งไว้หลวม ๆ ส่วนด้านในเน้นความสะดวกสบายจึงสวมเพียงชุดบิกินีที่มีเนื้อผ้าอยู่น้อยชิ้น
เจียงเหย่นอนอยู่บนเตียงที่ถักทอจากเถาวัลย์ กลีบดอกไม้จากรอบด้านกระดอนขึ้นมาตกต้องลงบนร่างของนางไม่ขาดสาย ผิวพรรณขาวเนียนดั่งหยกเปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำจากกลีบดอกไม้ไม่น้อย มีสีชมพูระเรื่อชวนมอง สวยงามอย่างยิ่ง
หานเซี่ยนเบิกตากว้างทั้งสองข้าง แม้แต่จะกะพริบตาก็ยังแสนเสียดาย ด้วยเกรงว่าจะพลาดทัศนียภาพอันงดงามไปแม้แต่ฉากเดียว