กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 139 ฉันเป็นผี
สรรพสิ่งเงียบสงัด
โจวเยี่ยนและเซี่ยหวังซูยังคงนั่งอยู่ข้างกองไฟ ดวงตาทั้งสองคู่เหม่อมองท่อนฟืนที่กำลังลุกไหม้ราวกับต้นไม้แก่ที่เหี่ยวเฉาสองต้น
เพราะการหายตัวไปอย่างกะทันหันของเจียงเหย่ ทั้งสองคนไม่กินไม่นอน สันกรามคมชัดขึ้น เสื้อผ้าที่สวมอยู่บนตัวดูหลวมโพลก ทว่าไม่ใช่ความผอมแห้งจนน่ากลัวแบบเห็นกระดูก แต่เป็นกล้ามเนื้อแขนที่กระชับแน่นขึ้น เส้นเลือดปูดโปนเห็นได้ชัดเจนยิ่งขึ้น ผอมเพรียวแข็งแกร่งด้วยไขมันในร่างกายที่ต่ำเช่นนี้
แม้จะเป็นแบบนี้ ก็ไม่ได้ลดทอนความหล่อเหลาของพวกเขาลงเลย
ชายหนุ่มมาดเซอร์สุดเท่สองคน
เจียงเหย่ฝืนใจตัวเองให้ละสายตาจากแว่นมองกลางคืน แล้วมองไปทางจงอวี้
ชายคนนั้นเข้าไปในรถแล้วก็ไม่ได้ออกมาอีก
ตอนนี้นางวางใจแล้ว