เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 22 เจียงเหย่ ปล่อยหัตถ์!
อู่หลินอดน้ำลายสอกับบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปรสเนื้อตุ๋นน้ำแดงไม่ได้ ของที่เมื่อก่อนเขาไม่แม้แต่จะชายตามอง ตอนนี้กลับอยากกินจนทนไม่ไหว
เดิมทีเขาคิดจะถามเรื่องการจัดสรรเสบียง แต่พอเห็นแผ่นหลังของเจียงเหย่ตรงที่นั่งข้างคนขับ ก็เกิดไม่กล้าถามต่อขึ้นมาเสียดื้อ ๆ
คนอื่น ๆ ก็เช่นกัน ตอนไม่มีอาหารยังพอทนได้ แต่พอมีอาหารมาวางอยู่ตรงหน้ากลับทนไม่ไหวแม้แต่นิดเดียว
หลินฮุ่ยลูบท้องที่ว่างเปล่า มองเสบียงตรงหน้าด้วยความอยาก แต่เธอไม่มีทางพูดจาอ่อนข้อให้เจียงเหย่หรอก ไม่มีวันเด็ดขาด!
เว้นเสียแต่ว่าเจียงเหย่จะยืนกรานจะให้เธอเอง
เจียงเหย่รับช่วงต่อประโยคที่อู่หลินยังพูดไม่จบ
“เสบียงย่อมแบ่งให้ทุกคนอยู่แล้ว ให้โจวเยี่ยนเป็นคนแจกจ่ายเถอะ”
“ข้าไม่ได้ใจแคบขนาดที่ว่าชอบใครก็ให้ เกลียดใครก็ไม่ให้ เรื่องปัญญาอ่อนไร้เดียงสาพรรค์นั้นข้าขี้เกียจทำหรอกนะ”