ตอนที่ 231 เล่นละคร

ภายนอกท้องพระโรง

ชายผู้นั้นสวมเสื้อคลุมขุนนางสีแดงชาดทั้งตัว รูปร่างตั้งตรง ผมดำดั่งไหลหลั่ง

เขาคุกเข่าอยู่บนแผ่นอิฐทองอันเย็นเยียบหรูหรา หลังตรงดั่งต้นสน แววตาเย็นใสสงบ

เสื้อคลุมขุนนางคอทรงกลม ผืนปักยศที่อกเป็นนกกระเรียนเซียนกางปีกพร้อมโบยบิน ในมือชายผู้นั้นกำแผ่นป้ายเข้าเฝ้างาช้างไว้แผ่นหนึ่ง สายตามองตรงไปเบื้องหน้า ไม่ต่ำต้อยไม่หยิ่งยโส

ภายในท้องพระโรง โอรสสวรรค์ประทับสูงบนบัลลังก์สูง พระพักตร์เขียวคล้ำ เย็นเยียบหนักอึ้ง

กษัตริย์กับขุนนางห่างกันหลายร้อยก้าว ต่างไม่ยอมเอ่ยปาก ราวกับการเผชิญหน้าโดยไร้เสียง

โอรสสวรรค์ต้องการตัดทอนอำนาจและความโดดเด่นของเขา

ยอดราชันช่างระแวงสงสัย แม้จะเป็นขุนนางบริสุทธิ์อย่างหรงเจี้ยนเสวี่ย

แดดฤดูใบไม้ร่วงมิได้แรงนัก แต่ยามเที่ยงวันเช่นนี้ก็ยังแผดเผาผิวคน