กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
บนโต๊ะมีพระสูตรที่คัดลอกยังไม่เสร็จวางอยู่
ชายผู้นั้นลดเปลือกตาลงเล็กน้อย สายตากลับมิได้ตกลงบนร่างของนางแม้แต่น้อย
ภายในเรือนพักในวัดที่ไม่ใหญ่นัก ไป๋ซูถงสะอื้นไห้เสียงเบา เรือนกายบอบบาง ราวกับต้นกกและหลิวอ่อน
เจียงฮุ่ยยืนอยู่ข้าง ๆ มองสตรีที่ร้องไห้สะอึกสะอื้นเบื้องหน้าด้วยสายตาเย็นชา ระหว่างคิ้วขมวดแน่น
ไม่รู้เพราะเหตุใด เมื่อนายหญิงรองร้องไห้ เขากลับรู้สึกเห็นใจ แต่เมื่อไป๋ซื่อผู้นี้ร้องไห้ เขากลับรู้สึกเพียงรำคาญใจ
เจียงฮุ่ยโอบกระบี่ไว้ในอ้อมแขน สีหน้าตึงเครียด ไม่เอ่ยสักคำ
ชายผู้นั้นที่อยู่หน้าโต๊ะไม่มีทีท่าจะเอ่ยปาก