ตอนที่ 191 นวดเอวให้นาง

เผยจิงซวี่ชะงักไปครู่หนึ่ง ชั่วขณะหนึ่งมิได้รู้ตัวว่าตนควรตอบสนองอย่างไร

ข้อนิ้วเรียวยาวแตะเบา ๆ ที่มุมริมฝีปากของเขา ริมฝีปากของหรงเจี้ยนเสวี่ยบางอยู่บ้าง เย็นอุ่นและจืดชาเช่นเดียวกับตัวเขา

คิ้วและดวงตาของเขาก็จืดเบาบางเช่นกัน สายตาที่มองมานางนั้นแฝงไว้ด้วยความใคร่เป็นเส้นสายบาง ๆ…

ความใคร่เพียงเล็กน้อยนั้นกลับถูกเขาซ่อนไว้ได้อย่างแนบเนียน ในสายตาผู้อื่นราวกับเป็นวิญญูชนเซียนตกสวรรค์ผู้หลุดพ้นจากโลกีย์

เขาเชิดสันคิ้วขึ้นเล็กน้อย เมื่อมองไปยังเผยจิงซวี่ก็แฝงกลิ่นอายชวนขบคิดไว้หลายส่วน

กว่าจะรู้ตัว เผยจิงซวี่ก็ตระหนักถึงบางสิ่ง

—เมื่อครู่ตอนที่ทั้งสองอยู่ในห้องหนังสือ นางทั้งคนราวกับกำลังจมน้ำ ได้แต่โอบรอบลำคอชายผู้นั้น จนไม่รู้จะหันไปทางใดจึงได้แต่วิงวอนขอความเมตตาจากเขา

ตอนนั้นเขาพูดว่ากระไรกัน…