ตอนที่ 176 ผู้หนุนหลังสมเป็นผู้หนุนหลัง~

ถ้อยคำนี้กล่าวออกมาช่างทะนงตนอยู่บ้าง

เสิ่นเชียนฝานยกสันคิ้วขึ้น มองเผยจิงซวี่แวบหนึ่ง จึงเอ่ยเสียงหนักว่า “ข้ารู้แล้ว”

หลังองครักษ์จากไป เสิ่นเชียนฝานมองเผยจิงซวี่ด้วยสายตาแฝงนัย “นายหญิงรองลองพิจารณาความร่วมมือกับข้าดูหรือไม่ ข้ารอคำตอบของท่านอยู่ด้วยความคาดหวังยิ่ง”

หยุดไปครู่หนึ่ง เสิ่นเชียนฝานกล่าวต่อ “นายหญิงรองไม่ต้องคิดว่าใต้เท้าเส้าฟู่จะมาช่วยท่าน แม้เขามีใจ ก็ไร้กำลัง”

กล่าวจบ เสิ่นเชียนฝานเอามือทั้งสองไพล่หลัง ก้าวจากไปอย่างสง่างาม

เผยจิงซวี่ยืนอยู่ในเรือนจำ มองไปยังทิศทางที่เสิ่นเชียนฝานจากไป สีหน้าเย็นชาและหนักอึ้ง

——นางยังคงต้องตาย

ไม่ว่าจะอย่างไร นิยายเล่มนี้ก็จะต้องเข่นฆ่านางให้ได้

อันที่จริง เผยจิงซวี่ไม่ได้กังวลกับการที่ตนติดคุกครั้งนี้มากนัก

อย่างที่เสิ่นเชียนฝานกล่าวไว้——นางยึดต้นไม้ที่ใหญ่และหนาที่สุดไว้จริง ๆ