ตอนที่ 175 จับเข้าคุกประหาร!

นึกว่าชายผู้นั้นจะรบกวนนางอีก เผยจิงซวี่จึงพึมพำเสียงงัวเงีย “จวินโหมว ข้าอยากนอน…”

เมื่อครู่เขาพึ่งทำให้นางจารึกสองคำ “จวินโหมว” ไว้ในใจ ยามนี้จึงหลุดออกมาจากปากโดยพลัน

นิ้วมือที่ถือผ้าเช็ดหน้าชะงักเล็กน้อย

หรงเจี้ยนเสวี่ยหัวเราะเบา ๆ เสียงนุ่มทุ้มต่ำ “ดีแล้ว นอนเถิด”

ลมกลางคืนหวีดหวิว หรงเจี้ยนเสวี่ยโอบนางไว้แล้วหลับอย่างสงบ

--

เช้าตรู่ของวันถัดมา เผยจิงซวี่ถูกหงเย่าปลุกให้ตื่น

ว่าการล่าสัตว์ฤดูสารทสิ้นสุดลงแล้ว วันนี้ต้องเก็บข้าวของเตรียมกลับจวน

เมื่อคืน ไป๋ซูถงมิได้มายังกระโจมทหารของหรงเสวียนโจวเพื่อ “เยี่ยม” เขาที่บาดเจ็บเลย

เมื่อตระหนักถึงเรื่องนี้ เผยจิงซวี่หรี่ตาลงเล็กน้อย ในแววตามีอารมณ์บางอย่างแวบผ่าน