ตอนที่ 170 มอบบรรดาศักดิ์สตรีให้เจ้าดีหรือไม่?

นางถอยห่างจากเขาอีกครั้ง ราวกับยิ่งปิดบังกลับยิ่งเผยชัด

กระดูกนิ้วกระชับขึ้นเล็กน้อย หรงเจี้ยนเสวี่ยก้มตาลงมองนางจากที่สูง

สายตาที่แขกบุรุษรอบข้างทอดมาเลือนรางราวมีราวไม่มี ล้วนตกลงบนร่างของคนทั้งสองอย่างเลือน ๆ

——เขาไม่ได้ใส่ใจสายตาเหล่านั้นมากนัก

หรือพูดให้ถูก เขาเก่งเรื่องนี้ และในใจลึก ๆ ก็หวังให้สายตาเหล่านั้นตกลงมาบนตัวพวกเขา

ราวกับฟ้าสร้างดินจัดมาให้กัน

ริมฝีปากบางเม้มแน่น ครู่ใหญ่ หรงเจี้ยนเสวี่ยก็ยืดหลังตรงอีกครั้ง

“ไปกันเถิด ตามข้าไปดูเสวียนโจว”

เขาทำตาม “คำขอ” ของนาง พานางออกจากที่นี่

ผู้คนบนที่นั่งแขกมองส่งคนทั้งสองออกจากกระโจมทหาร ชั่วขณะหนึ่งยังไม่อาจดึงสติกลับมาได้ มองหน้ากันไปมา แต่ไม่มีผู้ใดกล้าพูดสิ่งใด