กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เผยจิงซวี่รู้สึกเหม่อลอยอยู่ชั่วขณะหนึ่ง
ในชั่วขณะนั้น นางราวกับเห็นเด็กหนุ่มในปีนั้น ผู้มีใจและสายตาจดจ่ออยู่แต่นางเพียงผู้เดียว โบกมือเดินเข้ามาหานาง
เพราะดื่มสุรา ฝีเท้าของหรงเสวียนโจวจึงเซเล็กน้อย
ร่างที่เดินตรงมาหาเผยจิงซวี่โซซัดโซเซ หรงเสวียนโจวยื่นมือออก คว้าข้อมือของเผยจิงซวี่ไว้ในทีเดียว
กลิ่นสุราก็อบอวลอยู่รอบกายเผยจิงซวี่
เผยจิงซวี่ขมวดคิ้วเล็กน้อย ต้องการสะบัดมือที่เขาจับนางไว้ให้หลุด แต่กลับพบว่าเขากดนางไว้แน่นมาก ราวกับตั้งใจจะประชันกับผู้ใดผู้หนึ่ง
ที่ข้างหูมีเสียงเมาสุราของบุรุษดังมา “อาซวี่ ส่งข้ากลับเรือนไปพักได้หรือไม่……”
ร่างของบุรุษสูงใหญ่ บดบังร่างของเผยจิงซวี่ไว้ จากระยะไกลดูราวกับบุรุษผู้นั้นก้มลงจูบแก้มนาง