ตอนที่ 156 บทลงโทษของหรงเจี้ยนเสวี่ย

กระโจมทหารของหรงเสวียนโจวอยู่มุมหนึ่งของลานล่าสัตว์ ภายในกระโจมมีแสงเทียนสลัวเหลือง เรืองรองขับเน้นเงาร่างสองคนให้ปรากฏ

ราวกับต้องการได้รับคำตอบอันแน่ชัดจากหรงเสวียนโจวให้ได้ ไป๋ซูถงจึงออดอ้อนพันพรู น้ำเสียงอ่อนหวานหยดย้อย

“พี่เสวียนโจว… พี่ชอบข้าหรือไม่…”

“ชอบ…” น้ำเสียงของบุรุษทุ้มต่ำแหบพร่า เขาออกแรงกดนางลงไป “ซูถง ตลอดมาแต่ต้นจนจบ ข้าเคยชอบเพียงเจ้าเท่านั้น…”

เงาร่างสองคนทับซ้อนกัน

นอกกระโจมทหาร สตรีผู้นั้นราวกับหูอื้อ สายตาที่เชื่องช้าและแข็งทื่อค่อย ๆ เลื่อนไปยังเจียงฮุ่ย

สีหน้าของเจียงฮุ่ยเต็มไปด้วยความลำบากใจ แต่ก็ยังกล่าวเสียงเบา “นายหญิงรอง คุณชายสั่งไว้ ให้ท่านฟังให้จบ”