ตอนที่ 146 ที่พึ่งของนาง!

ไป๋ซูถงเบิกตากว้าง หางตาแดงเรื่อเล็กน้อย นางชะงักอยู่กับที่

นางมองหรงเจี้ยนเสวี่ยผู้ยืนอยู่ใต้ร่มไม้ด้วยความตกตะลึงและสะเทือนใจ แสงเงาที่กระจายเป็นดวง ๆ ล้วนตกกระทบลงบนบ่าของเขา งามสง่าราวไร้ผู้เทียมทาน

เมื่อเขามองไป๋ซูถง สีหน้ากลับจืดเจือยิ่งนัก แทบไม่มีความรู้สึกใด ๆ ปรากฏเลยด้วยซ้ำ

ในดวงตาของไป๋ซูถงมีทั้งความไม่ยอมจำนนและความสลับซับซ้อนแวบผ่านไปหลายส่วน

นางกำมือเล็กน้อย ประกายในดวงตาของไป๋ซูถงเปล่งวูบวาบ จ้องตรงเข้าที่ดวงตาของหรงเจี้ยนเสวี่ยไม่ละไปไหน

“ใต้เท้าเส้าฟู่ ซูถงทำผิดต่อท่านตรงไหนกันเจ้าคะ ท่านจึงเอียงเข้าข้างพี่หญิงเผยเช่นนี้?”

แววตาที่มองชายหนุ่มนั้นแข็งแกร่งและไม่ยอมสยบ ราวกับนางคือผู้ที่ได้รับความอยุติธรรมใหญ่หลวงที่สุด